Atatürk’ü Evinde Andık Kaynak : 13.11.2008 - Cumhuriyet Gazetesi | Yazdır

10 Kasım günü topluca Selanik’te yüce Atatürk’ün evindeydik. Böylece, Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ü, doğduğu evde törene katılan yüzlerce kişiyle birlikte anmanın mutluluğuna eriştik. Bu olanağı sağlayan Galatasaraylılar Derneği’ne binlerce teşekkür… Dernek Başkanı Candan Erçetin bin yaşasın.

Galatasaraylılar Derneği bu yıl kuruluşunun 100. yıldönümünü anlamlı etkinliklerle kutluyor. Bunların içinde, önder Atatürk’ü anma doğal olarak önemli bir yer tutuyor. 3 Mayıs’ta trenle topluca Ankara’ya Anıtkabir’e gitmiştik. Bu kez de yine trenle Selanik’e gittik; yaklaşık 170 kişi… 17 saatlik tren yolculuğu serüvenine, demiryollarının perişan durumuna burada değinmek istemiyorum. O, başka bir yazının konusu olsun.

Hedefimiz, Ata’nın doğup büyüdüğü şehri, Selanik’i görmek, doğduğu evi ziyaret etmek, evin ve bitişik başkonsolosluğun ortak bahçesindeki törene katılmaktı. Programa göre, törenin ardından da son günlerde üzerinde çok konuşulan Mustafa filminin çok önceden planlandığı gibi Selanik’teki prömiyeri, daha doğru deyişle ilk gösterimi yapılacaktı.

1430 yılında 2. Murat zamanında yani İstanbul’dan önce alınmış olan ve 1912’ye kadar Osmanlı yönetiminde kalan Selanik’te yaklaşık 500 yıllık dönemin pek çok izine rastlanıyor. Zaman içinde çok değişen, 1,1 milyon nüfuslu şehirde mimari yapıtların birçoğu –işlev değiştirse de- hâlâ ayakta; dilde ortak sözcükler var; Türkçe konuşanların sayısı da az değil. Selanik

için, aralarındaki benzerlikten dolayı, “İzmir’in ikizi” dendiğini çok duymuştum. Bunda gerçeklik payı var: Pek çok noktada ciddi benzerlikler görülüyor.

Pazar akşamı, kaldığımız otelde dernek yönetimi sayesinde kurulan TV gösterim düzeniyle büyük ekranda Fenerbahçe-Galatasaray futbol maçını izledik. Sonuç bizim için üzücü oldu, ama ne yapalım… Psikolojik engeller bir türlü aşılamıyor; Kulüp, yöneticiler, futbolcular Fenerbahçe derbisi gerilimini bir türlü üstlerinden atamıyorlar ve sonuçta hep yanlışa sürükleniyorlar.

10 Kasım Pazartesi sabahı özenle giyinmiş 170 kişi, boynumuzda Derneğin sağladığı kırmızı-beyaz atkılarla Atatürk’ün doğduğu eve doğru yola çıktık. Eve vardığımızda İstanbul’dan, Edirne’den, Gümülcine’den, İskeçe’den otobüslerle gelmiş yüzlerce öğrenci ve ziyaretçiyle karşılaştık. Gelenler tören için hazırlanmış bahçeye zorla sığabildi. O sabah, mutluluk ve hüznün yüzlerde belirgin olarak buluşmasına yaşamımda ilk kez tanık olduğumu söyleyebilirim. Küçüklü büyüklü hepimiz tek yürektik sanki.

Duygu dolu, güzel bir tören oldu. Saygı duruşunu Başkonsolosun konuşması izledi; ardından Candan Erçetin, Atatürk’ü özümsemiş aydın Türk kadınının kafa yapısının gücünü ortaya koyan mükemmel bir konuşma yaptı. Sonra da, çok uzaklardan gelerek törene katılan okulların şiirli-müzikli sunuşları yer aldı. Mustafa filminin gösterimi ise yapılmadı.

Selanik’ten hepimiz huzurlu döndük.