Faruk Süren beni mahcup etti (!) Aday olmayacağını açıklaması üzerine geçen haftaki yazımda, “Süren bu kez, Fatih Terim’i dört yıl önce futbolun başına getirmesinden sonraki en isabetli kararını verdi. Hem kendisi, hem de kulüp için..” demiştim. Vazgeçti; yeniden aday olarak Divan’da renk çekti.

Galatasaray’da usul böyle.. Başkanlık adayları seçim genel kurulundan önce Divan Kurulu Başkanlığında, seçimde kullanacakları oy pusulaları rengi için kurra çekiyorlar : sarı ya da kırmızı.. Nedense hep iki aday olacağı düşünülmüş. Birinin listesi sarı, ötekininki kırmızı olacak. Ne var ki bu kez durum farklı. Dört adayın dört ayrı rengi oldu. Sarı kırmızıya, mavi ve yeşil eklendi.

Seçimlerden çok önce, adaylardan Özhan Canaydın, Süren’in aday olmaması durumunda kendisinin başkan adayı olacağını belirtmiş, daha sonra da bu görüşünü değiştirerek her durumda aday olacağını açıklamıştı. Mehmet Cansun da adaylığını Süren’inkine bağlamıştı : Süren adaysa o olmayacaktı. Böylece, Süren aday olmayacağını açıkladığında Cansun aday oldu. Şimdi Cansun, Süren’in kararsızlığı karşısında şaşırmış durumda.. Bir başka aday ise 1990-1996 arasında üç dönem başkanlık yapmış olan Alp Yalman.

Niçin dört aday ? Kulübün durumu çok parlak olduğu için başkanlık paylaşılamıyor mu ? Daha önce de yazdığım gibi, durum futbolda çok parlak. Hele Almanya’da Borussia Dortmund karşısında alınan galibiyetten sonra..

Dört adaylı seçim nasıl olacak ? Kanımca, dört adayın yarışın sonuna kadar direnmeleri söz konusu değil. Sayı, seçimlerin yapılacağı 25 Mart’a kadar birleşme ya da çekilmelerle azalır. Bence, Kulübün bugün içinde bulunduğu durumda önemli olan, adayların sayısı ya da kişilikleri değil. Önemli olan, Kulübün geleceğini ipotek altına sokmaksızın bulup uygulayacakları sihirli formüller.. İyimserlik ve hırslar başarı için yeterli olamaz. Kulüp son dört yılda sürüklendiği mali çöküntüden hangi sihirli formülle kurtarılabilecek ? Adayların öncelikle çözüm önerilerini açıklamaları gerekiyor.

Dikkat çeken bir başka nokta da adayların tümünün 1994-96 yönetim kurulunda aynı anda görev almış olmaları.. Benim de 2. Başkan olarak görevli olduğum o yönetim, o tarihlerde, Kulübün çok güçlü isimlerden kurulu, gelmiş geçmiş en iyi yönetim kadrosu olarak tanımlanıyordu. Bu adların yanısıra Ateş Ünal Erzen ve Adnan Polat da o kadrodaydı. Ne var ki kadroda, yine o zamanki yakıştırmayla, general çok, asker azdı.. İç çekişmeler sonucu uyum sağlanamayınca alınan sonuçlar da umulduğu kadar başarılı olamadı. Kimi kesimlerce önerilen, “geniş tabanlı yönetim” formülleri karşısında bu olgu unutulmamalı.

Şimdi o yönetimin başkanı ve üç yöneticisi bu kez başkanlık için yarışta.. Sihirli formülleri bekleyip görelim.