Todori Bahçesinin bir kulübe verilmesi, oranın eski günlerini bilen bir kişi olarak bende burukluk yarattı. Biliyorum, şimdi kimileri, “Fenerbahçe’ye verilmesi mi” diyecekler. Hayır, başka bir kulübe verilseydi de yine aynı burukluğu yaşardım. Behçet Kemal Çağlar şiiriyle, Münir Nurettin Selçuk bestesiyle, “Bir tatlı huzur almaya geldik Kalamış’tan” derken, herhalde Kalamış resminin içinde Todori de vardı. Bu sonuncu uygulamayla, İstanbul’un renkli bir köşesi daha İstanbulluların yaşamından koparılarak bir gruba tahsis ediliyor. Ayrıca bir de kuşkum var. Ulu çınarların bulunduğu güzelim tarihsel bahçede lokalin gereksinmeleri doğrultusunda yeni yapılar yapılacak mı ? İmar durumunun buna elverişli olmamasının, hattâ sit kararlarının akıbeti değiştirmeyeceğini biliyorum.

Bütün kulüplerimiz, özellikle de büyükler kendilerini her bakımdan ayrıcalıklı sayıyorlar ve çoğu zaman, yandaşları olan kamu yönetimindeki güçlü kişilerin gücünü kulüp yararına istismar ederek olmazları olura çeviriyorlar. Bu sayede kendilerini zaman zaman yasaların dışında, hattâ üstünde sayabiliyorlar. Örneğin, yeni inşaatlarını ruhsatsız olarak yapabiliyorlar; mevcutları izinsiz olarak büyütebiliyorlar. Koskoca Şükrü Saraçoğlu stadı ruhsatsız yapılmadı mı ?

Öte yandan, Todori’nin hangi ihale sürecinin uygulanmasıyla ve hangi koşullarla Fenerbahçe’ye kiraya verildiğini öğrenmek de bu ülkede yaşayanların hakkı olmalı.

Güçlerini üst düzeyde tutmayı hedefleyen kulüplerin gelirlerinin giderlerini karşılamadığını artık herkes biliyor. Ülkenin yaşamını renklendiren, başarılarıyla toplumun moralini yükselten spor kulüplerinin desteklenmesine diyeceğim yok. Ancak bu destek, spora ve sportif başarılara yönelik olmalı. Doğal ki yasalar çerçevesinde.