Ah Hakan! Kaynak : 04.09.2002 - Cumhuriyet Gazetesi | Yazdır

Hakan Şükür’ün, transfer dönemi sonunda elinde bonservisiyle kulüpsüz kalması gerçekten acı. Hakan, Türkiye’nin yetiştirdiği en iyi futbolculardan biri.. Yurtdışında da en < çok tanınanı. Sakaryaspor ve Bursaspor’dan sonra 1992-93 sezonunda Galatasaray’a geldi. Asıl gelişmesi ve başarısı Galatasaray’da oldu. Araya Torino Macerası girdi: 1995-96 sezonunda Torino Kulübüne gitti, kısa bir süre sonra döndü. Galatasaray’a gelişinde de, Torino dönüşünde de Kulüp yönetiminde olduğum için olayları yakından izlemek olanağı buldum.

Yurtdışına gitme düşüncesi Hakan’ın aklında belki vardı ama, öyle sanıyorum ki Torino’ya gidişi babasının baskısıyla olmuştu. Kendisinin bu işe henüz hazırlıklı olmadığı anlaşılıyordu. Gidişinden kısa bir süre sonra geri dönme telaşına girdi. Beklediği performansı alamayan Torino Kulübünün başkanı da Hakan’ın dönmesi için özveride bulunmaktan kaçınmıyordu. Sonuçta döndü; gitmek istemiş gitmiş, dönmek istemiş dönmüştü. Olaylar sırasında Galatasaray özveride bulunmaktan kaçınmamıştı. Üstünkörü bir hesaba göre bu alışverişten Torino zararlı, Galatasaray karlı çıkmış görünüyordu. Ama işin gerçeği farklıydı. Hakan’ın yerini doldurmak üzere Saunders transfer edilmişti; Saunders için ödenen bedeller dikkate alınınca Galatasaray zarardaydı.

Torino olayı Hakan için iyi sonuçlanmamıştı ama, iyi bir deneyim fırsatı olmuştu belki de.
Dönüşünden sonra başarı grafiğinde hep yükselme görüldü. İyi bir profesyonel; fiziği güçlü, disiplinli, çalışkan bir sporcu olarak kulübüne ve ulusal takıma çok yararlı oldu.

2000-2001 sezonunda İnter’e transfer oldu. Kendisi de İnter de beklediklerini bulamadılar.
Hakan, bir dönem de Parma’ yı denedi; yine olmadı. Ulusal Takımımızın üçüncü olduğu Dünya Kupasında da iyi bir performans sergileyemedi. Uzakdoğu dönüşü, Parma ile uzlaşarak bonservisini aldı. Bonservisi elinde, yeni bir transfer arayışına girişmesi beklenirken, birçok Avrupa Kulübünün adı dillerdeydi, ama beklenen transfer bir türlü gerçekleşmiyordu. Transfer döneminin son gününe gelindiğinde, Hakan’ın aracılarla Galatasaray yönetimine transfer önerisinde bulunduğu öğrenildi.

Zaman tükenmek üzereydi. Eski sporcusu bile sözkonusu olsa, ciddi bir kulübün karar verebilmesi için kalan zaman yetersizdi. Kaldı ki , Galatasaray daha birkaç gün önce santrfor transferini yapmış, kadrosunu kesinleştirerek transfer defterini kapatmıştı.Son zamanlarda Hakan, kasığındaki sakatlığın giderilmesi için sürekli olarak Galatasaray’ın Florya tesislerinden yararlanıyordu. Galatasaray’a dönme niyetini yönetime de Teknik Direktöre de aktarmamıştı nedense. Aklında, son ana kadar sakladığı başka düşünceler yoksa, Hakan çapındaki deneyimli bir futbolcu için bu durum bağışlanamayacak bir hataydı.

Şimdi Hakan yeni transfer dönemini beklemek ya da Parma’ ya dönmek zorunda.
Bu gelişmenin ardından Hakan Şükür’ün babası ve meneceri olduğu belirtilen kardeşi öfke içinde Galatasaray yönetimini ve Terim’i suçlamaya başladılar. Haklı değiller..

Nedenini özetleyelim:

· Hakan Şükür deneyimli bir futbolcu olarak transfer oyununu da kurallarına uygun oynamak zorundadır.
· Haydi kardeşi meneceri olmuş diyelim, 31 yaşındaki profesyonel bir futbolcunun suskunluğuna karşılık babasının girişimlerinin anlamı nedir? Ayrıca kardeşinin yersiz suçlamaları menecerlik profesyonelliğiyle bağdaşmıyor.
· Galatasaray’ın vefasızlıkla suçlanması akıl dışıdır. Galatasaray, Torino olayından sonra vefasını yeterince kanıtlamış, Hakan’ı yeniden bağrına basmıştır.

Hakan profesyonel bir sporcudur. Onu Galatasaray’ı terk etmekle, vefasızlıkla suçlamak asıl kimsenin aklına gelmiyorsa, Kulübü suçlamak da akla gelmemeli.

Paranın, renk aşkının yerini aldığı ortamlarda, kulüplerin, eski oyuncularını her durumda yeniden kucaklamak gibi bir yükümlülüğü olamaz.