« »
Aiko Miyawaki’nin Heykelleri Kaynak : 01.06.1995 - Yapı Dergisi - 163 | Yazdır

A. Miyawaki ile Görüşme

Tokyo’ya ikinci kez gidecektim. Bu fırsattan yararlanıp, katılacağım toplantılardan bir kaçamak yaparak ünlü Mimar Arata Isozaki’yi de ziyaret edip görüşmek istiyordum. Daha önce kendisiyle yazışmış, sağladığı malzemeyle Orlando’daki Team Disney binasını YAPI’da yayınlamıştık (1). Seyahatten bir hayli önce, ortak arkadaşımız, Japonya Yapı Merkezi (BCJ)’nin Müdürü J.Kaneko’dan, görüşme için bir randevu sağlamasını istedim. O tarihlerde Isozaki çok meşgul olduğu için randevunun saptanması işi benim Tokyo’da olacağım günlere bırakıldı.
Tokyo’da bulunduğum sırada buluşma günü kararlaştırıldı. Adresi otelime faksla bildirdiler. Isozaki’nin bürosu -haritadan anladığımız kadarıyla- Tokyo’nun içinde ve kaldığımız otele de Tokyo ölçülerine göre oldukça yakın. Tokyo’nun pek ünlü trafik sıkışıklığını göz önüne alarak, buluşmadan yarım saat kadar önce Hayzuran’la birlikte otelden çıktık (2).
Taksi şoförü uzattığım adrese şöyle bir baktıktan sonra anladığını belirten işaretler yaparak yola koyuldu.
Çok şiddetli bir yağmur altında Tokyo trafiği içinde ilerliyoruz. Yetişmek için yeterli zamanımız var. Isozaki’nin bürosunun bulunduğu Rapongi bölgesine geldiğimizde ana caddeden ayrılarak yeşillikler arasında iki üç katlı Japon yapılarının oluşturduğu dar sokaklara saptık. Ve turlamaya başladık. Şoför, elindeki adrese göre Isozaki’nin bürosunu bir türlü bulamıyordu. Buluşma saati gelmişti bile .. Bir yandan yağmur, bir yandan yaklaşan akşamın alacakaranlığı işimizi daha da güçleştiriyordu.
Çaresizlik içinde sokakların birinden geçerken bir bahçe kapısındaki A. Isozaki tabelası gözümüze ilişti. Aradığımızı bulmuştuk. Arabadan telaşla indik, küçük bahçeyi yağmur altında geçerek binanın merdivenlerini hızla tırmandık. Kapı açıktı.


Hareketin bir anı. Modern Sanat Müzesi, Gunma.

Salon gibi bir yere girdik. Ortalıkta kimse yoktu. Gelen seslere uyarak üst kata çıktık, kütüphane gibi bir hole. Bizi, hayretten gözleri açılmış iki kadın karşıladı. Bir yandan da şaşkınlığımıza gülmekten kendilerini alamıyorlardı. Telaşla, geç kalmanın da verdiği eziklikle Mr. Isozaki’ye geldiğimizi, kendisiyle sözümüz olduğunu bir çırpıda söyledik. Kadın, “İyi ama burası Mr. Isozaki’nin bürosu değil, evi” dedi. Telaşla Isozaki’nin evine girmiş, yatak katına kadar da çıkmıştık. Konuştuğumuz kişi de Isozaki’nin eşi Aiko Miyawaki idi.
Yanlışlık komedisinin uyandırdığı merakla sevimli bir sorgulama başladı: Kimsiniz? Nereden geliyorsunuz?
Bayan Isozaki Türkiye’yi severmiş. İstanbul’a gelmiş, arkadaşları İsveç Başkonsolosu ile eşinin konuğu olmuş. Bunları anlatırken Bay Isozaki’nin Eczacıbaşı’nın konuğu olarak vereceği bir konferans için yakında yine İstanbul’a geleceklerinden söz ediyor (3).
Elimizdeki YAPI dergisini alıp incelemeye başlıyor. Orlando’da Disney World’da eşinin gerçekleştirdiği Team Disney binasının resimlerine göz atıyor. Bir yandan sürekli olarak konuşuyor, bir yandan inceliyor.
Randevuya daha da geciktiğimiz için sabırsızlanıyorum. O ise, kendi çalışmalarını, yapıtlarını heyecanla anlatıyor, anlatıyor. Bu kez, bir rastlantıyla başka bir büyük sanatçının karşısındayız. Aiko Miyawaki çok ünlü bir heykelci. Heykelleri müzelerde, koleksiyonlarda yer aldığı gibi, Paris ve Barselona gibi kimi şehirlerin ünlü noktalarını da süslüyor.
Kitaplar çıkarıyor, fotoğraflar, broşürler… 1991 sonu 1992 başında Barselona’da Joan Miro Vakfı’nda açtığı serginin kitapçığını Hayzuran ve benim için imzalayarak veriyor.Sohbet bir süre daha uzayıp gidiyor. Sonra birden, eşiyle olan randevumuzu anımsayıp bizi -şemsiyeyle de takviye ederek- eşinin kapıkomşu bürosuna doğru uğurluyor.
O gün A. Isozaki ile olan programlı görüşmenin yanısıra Aiko Miyawaki’yle, hiç hesapta olmayan, beklenmedik bir korsan görüşme yapmış olduk. Bir taşla iki kuş ..İşte, burada sunulan izlenimler ve resimler o günkü korsan ziyaretin ürünleridir.

(1) YAPI. 5.126, s.46.
(2) Hayzuran Hasol, eşim, Mimar.
(3) Bu ziyaret gerçekleşmedi.