Geçen haftaki yazımda, Başbakan Bülent Ecevit’in, Sidney Olimpiyatlarında derece kazanmış sporculara kendisini ziyaretleri sırasında, “biz sporcuların ideolojilerine değil, güçlerine, başarılarına bakarız” demesi üzerine şaşkınlığımı dile getirmiştim.

Anımsanacağı gibi, kimi sporcular Sidney’de mindere çıkarken ay-yıldızlı mayo yerine başka mayolar giymişlerdi; hattâ söylentilere göre ay-yıldızlı mayoyu giymek istememişlerdi. Bu olay üzerine, özellikle kimi güreş kulüplerinin tarikat bağlantıları gündeme gelmiş, tartışma konusu olmuştu. Başbakan, kabulü sırasında “biz sporcuların ideolojilerine değil, güçlerine, başarılarına bakarız” derken herhalde örtülü bir şekilde bu olaylara değiniyordu.

Olayların doğruluğu, tarikat ilişkileri fazla didiklenmedi nedense.. Başbakan da olayın niteliğiyle ilgilenmemiş gibi görünüyor, yalnızca sporcuların ideolojisine karışmadığını söylüyor. Bu durumda, Başbakan’ın söyledikleri, bana söz konusu olaylar kadar tehlikeli göründü. Şimdi bu konuya bir kez de T.C. Anayasası penceresinden bakalım. Anayasa’nın gençlik ve spora ilişkin 58. maddesi şöyle : “Devlet, istiklal ve Cumhuriyetimizin emanet edildiği gençlerin müspet ilmin ışığında, Atatürk ilke ve inkılâpları doğrultusunda ve devletin ülkesi ve milletiyle bölünmez

İşte, Anayasa’nın 58. maddesi böyle. Sayın Başbakan’ın doğruları dile getirmek, olayı doğrulamak ya da yalanlamak yerine, yalnızca korumak amacıyla söyledikleri bu maddenin özüyle ne denli bağdaşıyor ? Yorum sizin.. Yoksa, Turgut Özal’ın vaktiyle dediği gibi, “anayasayı bir kez çiğnemekle birşey olmaz” mı ?

Söz Anayasa’ya gelmişken, yine spora ilişkin bir sonraki maddeye, 59. maddeye de bakalım. “Sporun geliştirilmesi” başlığı altında şunlar söyleniyor : “Devlet, her yaştaki Türk vatandaşlarının beden ve ruh sağlığını geliştirecek tedbirleri alır, sporun kitlelere yayılmasını teşvik eder. Devlet başarılı sporcuyu korur.”

Bu maddenin içeriği de çok güzel, çok olumlu; ama Devlet, Anayasa’nın bu maddesini ne kadar yerine getiriyor ? İşte okulların, amatör kulüplerin, sporların, mevcut tesislerin durumu…Bu da üzerinde düşünmeyi gerektiren başka bir nokta. “Para yok, olanaklar yetersiz” diyebilirsiniz belki.. Unutmayalım ki, hiçbir mazeret, başarının yerini tutmaz. Ayrıca, herşey parayla olmaz ki.. Bence “anlayış” ve akılcı çözüm herşeyden daha önemli.