Adnan Polat “Galatasaray’a Destek Kampanyası” başlattı. Galatasaraylı işadamlarını kulübe 100’er bin dolar bağışlamaya çağıran önerisini daha önce 24 Aralık 2005 günlü olağanüstü genel kurulda dile getirmişti. Öneri pazartesi akşamı bir televizyon kanalında kampanyaya dönüştürüldü.

Öncelikle şunu belirtelim. Galatasaray’ın hazır paraya şu sıralarda şiddetle gereksinimi var. Borçlar bir yana, kulübü asıl sıkıştıran, hemen yapılması zorunlu olan ödemeler. İleriye dönük sorunlar çözümsüz değil; çözüm var, ancak zaman gerekiyor. Şu anda, gayrımenkullerin ciddi bir program içinde değerlendirilmesi ve kulübün bir daha benzer sıkıntılı durumlara düşmemesi için çabalar sürdürülüyor. Bir süre sonra tünelin ucu görünecektir, ama bir süre sonra… Buna karşılık, kimi ivedi parasal sorunların hemen çözülmesi gerekiyor.

İşte Adnan Polat’ın kampanyası, ivedi sorunları, örneğin önümüzdeki altı ayın zorunlu giderlerini çözmeye yönelik. Polat konuya iyimser bakıyor, “1500 kişi 100’er bin dolar verse 150 milyon dolar eder” diyor. Çok iyimser bir hesap, ancak ilk adımda gereken tutar da bu değil zaten. Öncelikli hedef 12 milyon dolar.

Kampanyanın, biçimi yönünden Galatasaray kültürü ve töreleriyle bağdaşmadığını ileri sürenler var. Evet, konu, “Galatasaray yardıma muhtaç hale geldi” türünden polemiklere açık. Ancak destek, herkesten değil, bir bakıma aile içinden isteniyor. Evladın ana-babaya desteği türünden bir dayanışma söz konusu. Bir başka nokta da şu : üye de, yandaş

Galatasaray’da daha önce de gerekli durumlarda yönetim kurulu üyelerinden ve üyelerden destek alınmış, gelen katkılar kimi zaman geri ödenmiş, kimi zaman da bağış niteliği kazanmış; ancak bu işlemler hep, verenle kulüp arasında bir sır şeklinde korunmuştu. İlk kez isimlerin ve miktarların açıklandığı bir kampanya söz konusu oluyor. Eleştirilen, Galatasaray gelenekleriyle bağdaştırılamayan, işin bu yanı. Ancak bu kez gelinen durum çok farklı : Galatasaray’da bıçak kemiğe dayanmış… Kulübü ayakta tutmak, birincil öncelikte. Bir de “ya rakip kulüp yandaşları bu kampanyayı dillerine dolarlarsa ?” kuşkusu var. Yıllardan beri “eller cebe yöntemiyle” yönetilen kulüplerin yandaşlarına bu konuda söz düşeceğini sanmıyorum. Ne yazık ki Türkiye’de kulüplerin durumu bu. Hedefler büyük; gelirler giderleri karşılamıyor; açıklar, yönetici-yandaş desteğiyle karşılanamazsa borçlanma yoluna başvuruluyor. Bunlara bir de yönetim hataları eklenirse felâket geliyor.

Adnan Polat’ı, biraz pragmatik bulunsa da girişiminden dolayı kutluyorum. Yıllardan beri Galatasaray’ın başarılarından keyif ve pay alan, Türkiye’nin en önemli markası Galatasaray’la sevinip gururlanan işadamlarını ve olanak sahibi gönüllüleri ben de kampanyaya katılmaya çağırıyorum. Kampanyanın başarılı olmasını diliyorum.