Galatasaray’da seçim yaklaşırken başkan adayları belli oldu: Tam 6 kişi… Oysa birkaç yıl önce başkanlardan biri, “Kulübü öylesine borçlandırırım ki kimse aday olmaya bile cesaret edemez” diyordu. Son 10 yıl içinde gelen başkanlar kulübü borca sokma konusunda neredeyse birbirleriyle yarıştırlar. Bunda başarılı (!) da oldular.

Şimdi yukarıya aldığımız deyişe göre, adaylıklarını ilan etmiş olanlar öncelikle cesaretlerini mi kanıtlamış oluyorlar? Bu işte kaçı, ne denli ciddi? Önümüzdeki günler gösterecek… Bir bölümü belki adının yeterince duyulduğunu düşünüp çekilecek, birileri de belki uzlaşıp başka bir adayın listesine girmekle yetinecek.

Seçim öncesinde, geçmiş yıllardaki tutarsızlıklar aynen sürüyor. Seçime 10 gün kala ortada hâlâ ekiplerin listesi yok, programı yok; yalnızca kendilerine çok güvendiklerini savlayan başkan adayları var. Denetleme, Disiplin, Sicil kurullarını bir yana bırakalım, yalnızca yönetim kurulu için başkanın yanı sıra 14 ad gerekiyor. 6 liste için 84 kişi eder. Aday bolluğu mu var? Galatasaray’da tüzüğün bir an önce değiştirilmesi, hem de kökten değiştirilmesi zorunlu. Bu tüzük artık, kulübe dar geliyor. Yaşanan olumsuzluklarda tüzüğün ve sistemsizliğin payı büyük.

Spor kulüpleri artık, ticari işletmeler haline geldi. Yönetilmeleri, belki de en büyük ticari işletmelerinkinden daha zor. İşin içinde üretim, pazarlama ve ticaret var; spor, sporcu, antrenör, teknik spor kadroları, antrenman sahaları, stadyumlar var.