Anımsayacaksınız, yıllar önce bir televizyon reklamı vardı. Apartmanda oturanlardan biri bağırırdı : “Yöneticimiz uyuyor mu ?” Şimdi aynı durum futbolda yaşanıyor. Bizde bağırabiliriz : “Hakemlerimiz uyuyor mu ?” Doğal ki ardından aynı sorunun yöneticiler için yinelenmesi gerekiyor : “Yöneticilerimiz uyuyor mu ?”

Hakem Ali Aydın Fenerbahçe-Rizespor maçında gösterdiği iki sarı karta karşın Victoria’yı oyundan çıkarmayınca, oluşan “kural hatası” nedeniyle maç iptal edildi. Oyun 1-1 bitmiş, taraflar birer puan almışlardı. Şimdi maç tekrarlanacak. Sonuç beraberlikten farklı olursa hakemin yaptığı kural hatası maçın sonucunu, dolayısıyla puan çizelgesini etkileyecek.

Maçtan sonra hakem Ali Aydın hatasını kabul etti. Sarı kartındaki yazının yağmur nedeniyle silindiğini özür olarak gösterdi. Maç sırasında yağmur yağmamıştı, ama neyse… Bunun üzerinde durmayalım. Asıl üzerinde durulması gereken federasyonun ve yetkili organların davranışları… Ek olarak Fenerbahçe de gereksiz yere hakeme kanat gerdi. Orada da yöneticiler, “Maçı 5-0 bile kazanmış olsaydık yine de tekrarını isterdik” türünden göz yaşartıcı ilkeli davranış örnekleri verdiler. Neredeyse Ali Aydın’a madalya verilecek… Ya yardımcı hakemlere ne demeli ? Onlar niçin sahadalar ? Bu iş onların da görevi değil mi, hakemi niçin uyarmıyorlar ? Yoksa onlar da mı uyuyorlar ?

Hakemlere verilecek cezayı hep birlikte göreceğiz.

Bu sezon hakemlere ilişkin ciddi sıkıntılar yaşanıyor. Hakem hataları maç sonuçlarını belirler duruma geldi. Başka bir örnek : Fenerbahçe – Galatasaray maçında yaşandı. Luciano’nun topu ceza sahası içinde elle kesmesi cezasız kaldı. Aynı şekilde başka bir maçta da Galatasaray’dan Frank de Boer’un benzer hareketi cezalandırılmadı. Oysa verilecek penaltılar her iki maçın da sonucunu değiştirebilirdi. Hakemler görmediler, yalnız onlar değil, yardımcıları da görmediler.

Pek çok alanda olduğu gibi hakemlik sistemi içinde de ciddi sorunlarımız var.

Güne uygun bir şiir

Paris’te, çok yönlü sanat adamı Jean Cocteau için açılmış mükemmel bir sergi var. Cocteau düşünür, şair, yazar, eleştirmen, ressam, film yönetmeni… Sergiyi gezerken bir şiiri dikkatimi çekti. 6 Mart 1915 günü Le Mot gazetesinde yayımlanmış. Üşenmeyip not ettim, sonra da Türkçeye çevirdim. Şiir ve çevirisi şöyle :

Ils tuèrent : Öldürdüler :
des prêtres, papazları,
des enfants, çocukları,
des femmes kadınları,
et dirent ve “Tanrı bizimledir !”
“Dieu avec nous!” dediler.