Son zamanlarda yaşadığımız toplumsal çılgınlık statlara da yansıdı. Gazeteci Hrant Dink’in öldürülmesinin ve duygulu-coşkulu cenaze töreninin ardından kimi kesimler çarpık tepkilerini statlara, tribünlere taşımaya başladılar.

Katili öven pankartlar, sloganlar sözümona Türklük ve Türkiye adına sergileniyor. Bunu düzenleyenler akıllarınca, Türklüğü ve Türkiye’yi savunuyorlar ve eylemlerini milliyetçilik adına yaptıklarını sanıyorlar. Atatürk milliyetçiliği değil kafalarındaki.

Yaşadığımız çılgınlığın sorumlusu başta ülke yöneticileri olmak üzere bütün toplum. Büyük Atatürk’ten yaklaşık 70 yıl sonra ülkeyi getirdiğimiz noktaya bakın… O günlerin saygın Türkiyesi bugün dünyanın en borçlu ülkelerinden biri; ekonomik dengeler hâlâ pamuk ipliğine bağlı, işsizlik oranı özellikle gençlerde çok yüksek; gelir paylaşımı bozuk; bireylerin ortalama eğitimi 3,5 – 4 yılla sınırlı; eğitime akıl yerine inanç egemen kılınma yolunda; eğitim olanakları ve verilen eğitim yetersiz; cumhuriyet ve laiklik karşıtı girişimler siyasal iktidarca destekleniyor; tarikat-cemaat oluşumları devlet kadrolarını da kuşatacak şekilde doludizgin; yürürlükteki siyasal partiler ve seçim yasaları demokrasinin önünde büyük engel; ve de bütün bunlara karşın siyasiler aymazlık içinde…

Olumsuzluklar bu yazıya sığmayacak kadar çok. Aşırı nüfus artışı, başıboş kentleşme ve kötü yönetim ülkeyi buralara getirdi. Bu kargaşa ortamında, akıl ve düşünce yerine, inanca yönlendirilen eğitilmemiş gençler istismara açık hale geliyor ve kimi çevrelerce kendi amaçları doğrultusunda kolayca kullanılabiliyor. Onları parmaklarında oynatan kuklacılar, kamu bünyesinde örgütledikleri yuvalanmayla kendilerini