İnşaat sektörü zor durumda… Türkiye’nin lokomotif ve sünger sektörü birkaç yıldan beri küçülüyor. “Türkiye ekonomisi de küçülüyor, Türkiye de “küçülüyor” diyebilirsiniz. Ama inşaat sektörü genel ekonomiden de hızlı küçülüyor.

Sektör 1999’da yüzde 12.7 küçülmüştü; 2000’de bir önceki yıla göre yüzde 5.8 oranında bir büyüme yaşadı, ama bir önceki yılın küçülmesi dikkate alındığında 1998’e göre 2000’de yine yüzde 8’lik bir gerileme söz konusu. Yani sektör için 1999 yılı da, 2000 de 1998’in gerisinde .. Yine istatistiklere göre 2001’in ilk altı ayında da durum hiç parlak değil. Önceki yılın ilk altı ayına göre sektörde yüzde 8.9’luk bir küçülme vardı. İlk altı ayda konutlar için alınan ruhsat ve izin belgeleri rakamları da küçülmenin süreceğini gösteriyor. Önceki yılın ilk altı ayına göre azalma ruhsatlarda yüzde 24.3, izin belgelerinde yüzde 12. Bu rakamlar, DİE’nin en taze verileri.

Denilebilir ki, “ülkenin ekonomisi ortada. Ülke ekonomisi kötü olursa, inşaat sektörü iyi olamaz…” Çok doğru, ama 2000 yılında GSMH’ da yüzde 6.1’lik bir büyüme, 2001’in ilk altı ayında ise yüzde 8.5’lik bir küçülme kaydedilmişti. Kısacası, ülkenin kötü ekonomisi bile inşaat sektöründen daha iyi durumda.

21 Şubat 2001 günü çöken bir önceki ekonomik istikrar programında inşaat sektörünün frenlenmesi öngörülmüştü. Bunun, enflasyonu düşürmenin araçlarından biri olduğu varsayılıyordu deprem ve yapı denetimi bahanesiyle 27 ilde inşaatların Hükümetçe üç ay süreyle durdurulması biraz da bu amaca yönelikti. Ama, hemen belirtelim ki enflasyona konan teşhis yanlıştı. Yürürlükteki enflasyon bir talep enflasyonu değil, maliyet enflasyonu idi.

Hiçbir malın darlığı çekilmiyordu, buna karşılık üretim az, faizler ve maliyetler yüksekti; pahalı üretilen pahalı satılıyordu. Bugün de durum farklı değil… Kısacası, inşaatı frenlemek bugünkü Türkiye ortamında hiç de akılcı bir çözüm değil.