Galatasaray’da tüzük çalışması var. Yürürlükte olan, kulübe dar geliyor. Tüzük sorunu, aslında bugünün değil, yılların sorunu. Ne var ki değiştirilmesi hiç de kolay değil. Bu nedenle de çeşitli girişimler hep sonuçsuz kaldı.

Kulüp Divanı bir hazırlık çalışması sürdürmekte. Divanın kurduğu komisyon özverili bir çalışma yapmış, sonuçlar bir kitap halinde derlenmiş. Çalışma, yürürlükteki tüzüğün iyileştirilmesi, aksayan yönlerinin ya da uygulama sırasında beliren eksikliklerin giderilmesi doğrultusunda olmuş. Aslında, kulübün en önemli sıkıntısı, yeni üye kaydında ve genel kurulların çalışma biçiminde. Bu nedenle, yüzeysel küçük rötuşlarla eski tüzüğün esaslarını korumak dertlere çare olmayacak.

Galatasaray’ın mali bakımdan bugünkü sıkıntılı günlere gelmesinde basiretsiz, savurgan yönetimler kadar, sorumluluğunun bilincinde olmayan genel kurulların da payı var. Konuyu biraz açalım : Bilindiği gibi, kulübün kaydı açık üye sayısı yaklaşık 5000; mali genel kurullara katılım ise 300-400 dolayında… Kulüp açısından yaşamsal önemdeki kimi mali kararlar çoğu kez 100-150 üyenin oylarıyla alınıyor. Bu oranlar “temsil” ve üyelerin kararlara katılımı bakımından son derecede yetersiz olduğu gibi, kulüp açısından da tehlikeli sonuçlar doğurabilecek niteliktedir. İki yılda bir, seçimlere katılımın 2000 – 2500 arasında olması ise durumu değiştirmiyor, üyeler oylarını kullanıp gidiyorlar.

Ayrıca yılda bir kez yapılan olağan genel kurullar, son yıllarda canlılık kazanan girişimlerin temposu için yeterli olmadığından, sık sık olağanüstü genel kurullara başvuruluyor. Ancak bu olağanüstü genel kurullar da yine, katılım, içerik ve alınan kararların sağlığı bakımından yetersiz oluyor. Öte yandan, yönetim kurulları da bir yıl boyunca desteksiz ve denetimsiz kalıyor; çoğu kez yalnızca beş altı üyenin özverili çalışmasıyla dönem tamamlanıyor.

Katılım oranlarının yetersizliği ortada. Yüksek üye sayısı nedeniyle bütün üyelerin katılımıyla

Pratikte binlerce üyenin katılımıyla bir genel kurul yapılması ve orada sağlıklı kararlar alınması olanağı bulunmadığına göre yeni bir sistemin kurulması kaçınılmaz hale geliyor.

Benzer durumlar için, üye sayıları çok yüksek olan kimi kuruluşların ürettikleri uygulanabilir çözümler yıllardan beri yürürlüktedir. Örneğin, Ticaret Odaları, Sanayi Odaları ve kimi siyasal partilerde yıllardan beri uygulanan sistemler…

Bu deneyimden yola çıkarak özetle, şöyle bir sistem kurulabilir : Bugünkü sistemden farklı olarak, genel kurulda üyelerin oylarıyla seçilen bir “Kulüp Meclisi” oluşturulabilir. Kulüp Meclisi; Başkanı, Yönetim Kurulunu ve öteki kurulları (Sicil Kurulu, Denetim Kurulu, Disiplin Kurulu’nu) kulübün üyeleri arasından seçer. Kulüp Divanı ise eski konumunu ve karakterini korur.

Kulüp Meclisi yaklaşık 150 kişiden, ya da üye sayısının belli bir yüzdesinden yine bu rakamlar dolayında oluşabilir, başkan ve kurullarla eşzamanlı olarak bir dönem boyunca görev yapar; en az ayda bir kez toplanarak, sürekli genel kurul konumuyla ana kararları alır.

Böyle bir düzenleme yürütme organı niteliğindeki yönetim kurulunun daha verimli, etkin ve denetimli çalışmasını sağlayacaktır.

Bugünkü Dernekler Yasası böyle bir düzenlemeye ne denli açıktır, bilemiyorum. Ancak yürürlükteki düzenle kulüplerin 5-6 bin üyeli genel kurul yapmaları, oradan sağlıklı kararlar çıkarmaları ve yönetimleri denetlemeleri olanağı kalmamıştır artık.

Önerdiğim düzenin yalnızca Galatasaray için değil, bütün spor kulüpleri için yararlı olacağını düşünüyorum. Yürürlükteki yasalar buna olanak tanımıyorsa, çıkarılacak Spor Yasası buna elverişli hale getirilebilir; getirilmelidir.